از زمان ورود این توپ به خدمت تاكنون اطلاعات ناچیزی از آن منتشر شده است . این توپ به صورت روباز احتمالا بر روی شاسی تانك T-54 و یا بنا به گزارش هفته نامه دفاعی Jane's  تانك چینی Type 59 و یا T62 نصب شده است. لازم به ذكر است كه كره شمالی تعداد زیادی توپخانه خودكششی را تولید و در زرادخانه خود ذخیره نموده است . این توپ 170 میلیمتری فاقد حفاظ بوده و دو بیل بزرگ در انتهای خود دارد كه قبل از شلیك پائین آورده می شوند. این توپ از نوع ناشناخته ای است كه احتمالا در گذشته از یك توپ دفاع ساحلی و یا توپخانه روسی نصب شده بر روی ناوشكن ها برگرفته شده و به نظر می رسد تكنولوژی آن مربوط به دهه 50 میلادی باشد.

توپخانه KOKSAN یا M-1978 برای نخستین بار در رژه سال 1985 به نمایش عموم درآمد. Koksan نام شهری در كره شمالی است كه این توپ برای نخستین بار در سال 1978 آنجا مشاهده شده است. در نمونه های اولیه................


از زمان ورود این توپ به خدمت تاكنون اطلاعات ناچیزی از آن منتشر شده است . این توپ به صورت روباز احتمالا بر روی شاسی تانك T-54 و یا بنا به گزارش هفته نامه دفاعی Jane's  تانك چینی Type 59 و یا T62 نصب شده است. لازم به ذكر است كه كره شمالی تعداد زیادی توپخانه خودكششی را تولید و در زرادخانه خود ذخیره نموده است . این توپ 170 میلیمتری فاقد حفاظ بوده و دو بیل بزرگ در انتهای خود دارد كه قبل از شلیك پائین آورده می شوند. این توپ از نوع ناشناخته ای است كه احتمالا در گذشته از یك توپ دفاع ساحلی و یا توپخانه روسی نصب شده بر روی ناوشكن ها برگرفته شده و به نظر می رسد تكنولوژی آن مربوط به دهه 50 میلادی باشد.

توپخانه KOKSAN یا M-1978 برای نخستین بار در رژه سال 1985 به نمایش عموم درآمد. Koksan نام شهری در كره شمالی است كه این توپ برای نخستین بار در سال 1978 آنجا مشاهده شده است. در نمونه های اولیه ، این توپ هیچ مهماتی را با خود حمل نمی كند. تعداد توپهای در خدمت كره شمالی نیز به صورت عمومی گزارش نشده است. نقل و انتقال این توپ بدلیل حساسیت شاسی آن محدود به نظر می رسد و استحكام زره آن به همان اندازه تانك چینی Type 59 می باشد.
مدل های بهینه شده این توپ كه بعدها M1989 KOKSAN نام گرفت جایگزین مدل های قدیمی M-1978 شده و قادر به حمل 12 گلوله با خود است. كره شمالی این توپها را در قالب آتشبارهائی معادل یك هنگ شامل 36 قبضه توپ وعمدتا در مناطق مرزی با كره جنوبی مستقر كرده است اما پس از آنكه سامانه های موشكهای جدیدی را جایگزین آنها ساخت ، بخشی از توپها رابه ایران صادر نمود. این توپها عمدتا در سنگرهای بتونی با عمق 5 متر واقع در زیر شن ها یا زمین مخفی شده اند. نكته كلیدی این توپ برد بلند آتش آن است كه می تواند شهر سئول در كره جنوبی را از ماوراء محدوده غیرنظامی واقع در مرز دو كشور هدف قرار دهد.
 
 
توپخانه خودكششی 170 میلیمتری KOKSAN
جنگ ایران و عراق تنها جنگی است كه این سامانه در آن بكار گرفته شد و ایران با موفقیت از آنها بر علیه آتشبارهای توپخانه و مواضع نیروهای عراقی در رده های عمقی استفاده نمود. در جریان جنگ ایران و عراق ، تاسیسات نفتی كلیدی دو كشور در برد آتش توپخانه طرفین قرار داشت. در ژوئن سال 1982 ، عراقی ها به صورت كامل از خاك ایران بیرون رانده شدند . از آن نقطه به بعد ، عراق بیشتر اوقات جنگ را در لاك دفاعی فرو رفته بود. در سال 1986 و ابتدای سال 1987 ، ایران عملیات هجومی جدیدی را آغاز نمود و توانست تا حاشیه بصره پیشروی كند. هنگامیكه عراق جنگ جدید نفتكش ها را به راه انداخت ، ایران متقابلا كشتیرانی آزاد را هدف قرار داد. كویت نیز كه میلیاردها دلار به صورت وام به عراق پرداخت كرد و از عراق حمایت نمود ، ناگهان خود را در وسط میدان جنگ دید.
ایران تعدادی از توپهای M1978 Koksan را در سال 1987 از كره شمالی دریافت نمود. در آن زمان ، این توپها بالاترین برد را در میان توپهای ساخته شده در دنیا داشت و قادر بود تا گلوله های مجهز به خرج موشكی را تقریبا تا 60 كیلومتری شلیك نماید. ایرانیها با این توپ از درون بندر فاو ، تاسیسات نفتی كویت را در شمال شرقی این كشور هدف قرار می دادند. با آنكه جنگ ایران و عراق در شمال كویت در جریان بود اما آتشباری گلوله های توپخانه ، دیوارهای شهر كویت را بلرزه در می آورد. تعدادی از این توپها در اواخر جنگ ایران و عراق به غنیمت نیروهای عراقی درآمد.
 
توپ M1978 Koksan
از سال 1993، كره شمالی توانائی های توپخانه اش را در مناطق نزدیك با مرز كره جنوبی تقویت نمود. علت آن هم ضعف نیروی هوائی آن كشور در انجام حملات زمینی است . در سال 1998 كارشناسان كره جنوبی معتقد بودند كه كره شمالی استقرار توپخانه 170 میلیمتری Koksan با برد 50 كیلومتر و موشكهای  240 میلیمتری در مناطق مركزی و غربی را به پایان برده و اكنون در حال افزایش مناطق تحت پوشش این دو سامانه در شرق كشور است.  
كره شمالی به تقویت توان دفاعی خود ادامه می دهد. به طور كاملا مشخصی اجرای چنین برنامه جاه طلبانه ای با هدف افزایش توان نیروی زمینی آن كشور صورت می گیرد. شالوده اصلی این برنامه ، بكارگیری تعداد زیادی از لانچرهای چند لوله ای موشكهای بردبلند 240 میلیمتری و توپخانه خودكششی 170 میلیمتری به محل های استقرار مستحكمی در نزدیكی منطقه غیرنظامی مرزی است. به استثنای این توپها كه در رژه سال 1992مشاهده گردیده اند و چند سامانه احتمالی دیگر ، بیشتر توپخانه های كره شمالی از طرح های قدیمی روسی و چینی برگرفته شده اند.

تحلیلگران امنیتی كره جنوبی طی گزارشی اظهار داشته اند كه یگانهای توپخانه 170 میلیمتری و موشكی 240 میلیمتری كره شمالی قادر است تا 10.000 گلوله در دقیقه به سوی سئول و اطراف آن شلیك كند. " تعداد توپهای Koksan به صورت عمومی گزارش نشده است اما گزارشات موثقی در دست است كه نشان میدهد كره شمالی حدود 500 قبضه آتشبار دوربرد دارد كه میتوانند سئول را هدف قرار دهند . این تعداد دوبرابر تعداد آتشبارها در اواسط دهه 90 است .
كالیبر بزرگ توپخانه های خودكششی عموما سبب می شود تا نرخ آتش در دقیقه بین 4 تا 8 گلوله متغیر باشد. این امر سبب میشود تا اتشبارهای موجود بین 2 تا 4000 گلوله را در دقیقه شلیك نمایند. حدود دویست قبضه موشك انداز 240mm قادر به شلیك 12 الی 22 راكت هستند كه می توانند حدود 4400 راكت در دقیقه را شلیك نمایند. اتكای كره شمالی به آتش توپخانه به عنوان زیربنای قدرت رزمی خود سبب شده تا ارتش آن كشور حدود 50 سنگر بتونی مخصوص به ارتفاع 5 متر را در طول مرز برای توپخانه های سنگین خود كششی همچون  Koksan ایجاد نماید . ارتفاع بلند این سنگرها بیشتر از اندازه مورد نیاز برای تانكها یا توپخانه های ضد تانك است.
برد این توپ بین 40 تا بیش از 50 كیلومتر تخمین زده شده و قادر به شلیك گلوله های شدیدالانفجار ، تركشی و شیمیائی یا بیولوژیك است.
برد 24 الی 30 مایل/40 الی 50 كیلومتر برای گلوله های معمولی
برد 35مایل/60 كیلومتر برای گلوله های با خرج موشكی
گزارشات مبنی بر برد 70 كیلومتر مردود است  .

مهمات
مهمات شدیدالانفجار
گلوله های تركشی
مهمات شیمیائی یا بیولوژیك
حداكثر نرخ آتش
یك یا 2 گلوله در هر پنج دقیقه (به طور تقریبی)
حداكثر سرعت 40 كیلومتر در ساعت ( تقریبی)
شعاع عملیاتی 300 كیلومتر (تقریبی)
ورود به خدمت : دهه 1970
وزن : 40 تن
 
منبع:میلیتاری پارسی


» تمامی حقوق این مطلب متعلق به سایت نظامی آی آر ارتش و بوده و کپی برداری با ذکر نام منابع آزاد است.