اول کار بگم این مطلب ناقص هست و به دلایل حفاظتی نیروی هوای از برخی جنگنده های کشور مانند سوپر اتانداراد سوخو 30
سوخو 37 میگ 31 و اف 16 سخنی نام برده نشده است. اما اینو بدونید که این جنگنده ها در خدمت نیروی هوای قهرمان است
ولی در مورد سایر جنگنده ها که در پایین نام ان ها اشاره شده است باید بگوییم که این اطلاعات کاملا درست و دقیق است.


هواپیمای اف- 4 :
اگر به موضوعات فرعی نپردازیم هم اكنون فانتوم های ایران در شرایط كاملا عملیاتی قرار دارند و می توانند در نبردهای سخت نیز
شركت جویند و همچنین باتلاش متخصصان داخلی ایونیك این هواپیما ارتقا داده شده + افزایش دقت و بردرادار به 2 برابر و توانایی
حمل و شلیك موشكهای پیشرفته حرارت یاب روسی آر-73 و نیز توانایی حمل و شلیك موشكهای ضدكشتی مدرن + نصب سیستم
هدفگیری لیزری پیشرفته بر روی هواپیما + هدفیاب و سیستم آتش خودكار + ... اف-4های ایران در صورت بروز جنگ می توانند به
راحتی از نیروی زمینی و دریایی خودی پشتیبانی كرده و یا به عمق خاك دشمن حمله كرده و باری دیگر - مانند حمله به اچ-3 در
غربیترین نقطه عراق در 1981 - مرگ و نابودی را به بدخواهان این مملكت نمایان سازند. در ضمن بواسطه موشكهای آر-73
اف-4های ایران توانایی درگیری با انواع جنگنده های مهاجم - مانند اف-16و18 - را دارا می باشند.

با وجود تمام موارد ذكر شده در بالا متاسفانه عمر عملیاتی فانتومها رو به پایان است و ایران به دنبال تعویض آنها با جنگنده های
پیشرفته روسی یا حتی جنگنده های صاعقه و شفق می باشد.

هواپیمای اف-5 :
اف-5های ایران هم مانند فانتومها در شرایط كامل عملیاتی قرار دارند و حتی می توانند در بعضی موارد به شكار هواپیماهای دشمن
بپردازند(مانند شكار بی-1و52 وآ-10 و ای وی-8بی و ...). ولی در حالت كلی از تایگرها در نقش هوا به زمین استفاده می شود.
تقریبا تمام قطعات این جنگنده - مانند اف-4 - در داخل ساخته می شود و از این لحاظ مشكلی وجود ندارد. در مورد تواناییهای این
هواپیما باید گفت كه بصورت قابل قبولی ارتقا یافته اند و مانند اف-4 دقت رادار اف-5 زیادتر از قبل شده و بردش نیز 2 برابر شده است
همچنین توانایی حمل و شلیكموشكهای آر-60(با برد 10 كیلومتر) و پی ال-7(با برد 7 كیلومتر) را پیدا كرده است. و ...

در آخر باید گفت كه عمر عملیاتی این جنگنده مشهور و فوق العاده نیز رو به پایان است و ایران به دنبال جایگزینی برای آنها می گردد.

هواپیمای اف-14 :
قویترین و خطرناكترین رهگیر موجود در منطقه (یا بهتر بگویم در كل جهان) تامكتهای ایران هستند كه به راحتی - بر خلاف ادعاهای
غرب می توانند هر هواپیمای مهاجم - حتی اف-22 - را رهگیری و سرنگون سازند. و با وجود چنین رهگیر پیشرفته ای هیچ جنگنده
مهاجم امنیت نخواهد داشت و هر آن امكان دارد كه با موشك پیشرفته فونیكس(با برد 180كیلومتر) سرنگون شود. خبرهای رسیده
حاكی از آن هست كه ایران این هواپیماها را ارتقا داده و برخلاف برخی گزارشات موتور این هواپیما بازسازی شده و در نبردهای
مرگبار هوایی این گربه دوست داشتنی را تنها نخواهد گذاشت. همچنین این هواپیما مجددا توانایی استفاده از موشك فونیكس را
پیدا كرده و بدین ترتیب می تواند با هر هواپیمایی درگیر شود(ایران به شدت در تلاش است تا موشك فونیكس و اسپارو را تولید
داخل نماید و احتمالا به این تواناییدست یافته است). سیستم حمل و شلیك موشك پیشرفته آر-73 نیز به این هواپیما اضافه شده
و میتواند بجای موشكهای سایدوایندر و اسپارو از آن استفاده نماید! ایران چند سال قبل با كمی تغییرات و ارتقا توانست این رهگیر
افسانه ای را تبدیل به یك بمب افكن ضربتی نماید و نیز به همت و تلاش متخصصان داخلی سیستم حمل و شلیك موشك زمین
به هوای هاوك با موفقیت بر روی این هواپیما پیاده شد كه موجب شگفتی جهانیان شد. در مورد رادار این تامكتها نیز باید گفت
كه ارتقا یافته و دقت و بردشان زیادتر شده است(به طوری كه میتواند استیلت را هم شناسایی كند) و از بعضی سیستمهای
پیشرفته روسی در جهت بهبود آیونیك آن استفاده شده است.
همچنین این هواپیما توانایی استفاده از انواع موشكهای هوا به زمین روسی را نیز پیدا كرده است. در حال حاضر بسیاری از
قطعات این هواپیما در داخل ساخته میشود و بقیه نیز به طرق مختلف تامین میشود.

در پایان باید اضهار داشت كه بواسطه آیونیك بسیار قوی و موشكهای فونیكس(برد 180كیلومتر) و آر-73(برد 40 كیلومتر) هیچ
هواپیمای بجز خود تامكت - غربی نمیتواند تامكتهای ایران را سرنگون سازد. در مورد تامكتهای آمریكا هم باید گفت كه توانایی
عبور از پدافند موشكی ایران را ندارند ولی اف-14های ایران در پناه پدافند موشكی قدرتمند هیچ رقیبی ندارند. و ...

هواپیمای میگ-19 :
درباره این جنگنده ها صحبتی نمیكنم و فقط این را بدانید كه در جنگهای مدرن امروزی به در نمی خورند. تنها كاربرد آنها یكی در
نقش هواپیمای تمرینی است و دیگری پشتیبانی سبك از نیروهای زمینی خودی آن هم اگر پدافند دشمن ناكارامد باشد!

هواپیمای میگ-21 :
این جنگنده اصلا توانایی درگیری با جنگنده های پیشرفته آمریكا را ندارد(به علت آیونیك ضعیف و موشك هوا به هوای پی ال-2 كه
در جنگهای امروزی ناتوان است) و از آنها فقط می توان به دو صورت استفاده كرد : 1- حمله به اهداف زمینی كه تخصص اصلیش
نیز همین است 2- انهدام هواپیماهای آ-10 و ای وی-8بی و بی-1و52 و هواپیماهای شناسایی آمریكا. ولی بهترین روش
استفاده از آنها همان نقش جنگنده
بمب افكن می باشد. در ضمن از این هواپیما به عنوان جنگنده تمرینی هم استفاده میشود.

هواپیمای میگ-23 :

این جنگنده-بمب افكن فوق العاده دهه 1960و1970 دیگر تواناییها و برتریهای گذشته را در جنگهای مدرن امروزی ندارد
(البته اگر اف-22و35 عملیاتی شوند+بكارگیری شیوه جنگ الكترونیك) ولی می توان از آنها در چند مورد استفاده جست كه عبارتند
از :

1- حمله به اهداف زمینی دشمن - این ماموریت را به خوبی انجام میدهد.

2- شكار هواپیماهای كند پرواز(مانند آ-10و بی-52).

3- شكار هواپیماهای شناسایی و آواكس.

4- دفاع هوایی با پشتیبانی ضدهواییها.

5- در صورت برخورداری از خلبانان حرفه ای و كارآزموده + ناوبری دقیق رهگیری جنگنده های اف-15و16و18!

هواپیمای میگ-29 :
قویترین رهگیر نیروی هوایی بعد از اف-14، میگ-29 و سوخو-27 هستند. جنگنده میگ-29 توانایی بسیار زیادی در جنگهای سخت
و پیچیده داردو میتواند به راحتی جنگنده های مهاجم را از میدان به در كند. ایران با انجام تغییراتی ناشناختهدر آیونیك این هواپیما
آنها را به روز كرده و در نظر دارد با كمك روسیه میگ-29هایش را به نوع بسیار پیشرفته اس ام تی(با برد 5000 كیلومتر كه میتوانند
تا اسراییل پرواز كنند) ارتقا دهد و احتمالا در صورت افزایش تهدیدات ایران تعداد میگهایش را به 2 یا 3 برابر افزایش داده و آنها را
جایگزین هواپیماهای اف-4و5 و... خواهد كرد!به هر حال باید اذعان داشت كه50 فروند میگ-29 هم(با پشتیبانی پدافند موشكی)
میتوانند برای جنگنده های
دشمن تهدید بزرگی محسوب شوند و یك فروند از این هواپیماها توانایی درگیری همزمان با 6 جنگنده
پیشرفته را دارد. برد رادار این هواپیما در مدلهای پیشرفته به 250كیلومتر میرسد ولی میگهای ایران دارای برد راداری 150كیلومتر
هستند و میتوانند همزمان 10 هدف را شناسایی كرده و از فاصله 70 كیلومتری به سوی 6 فروند از آنها موشكهای آر-27 را شلیك
كنند كه بیش از 3 برابر برد عملیاتی آمرام و اسپارو میباشد!

هواپیمای سوخو-20و22 :
یكی از جنگنده - بمب افكنهای قدرتمند دهه 60 و70و80 میلادی. این هواپیما از روی جنگنده موفق سوخو-7 به عنوان جنگنده
بمب افكن ضربتی طراحی و ساخته شد ولی به دلیل اینكه زمان ورود به خدمت این هواپیما مقارن با تولید جنگنده های پیشرفته غربی بود (اف-14و15و16و...) از این هواپیما فقط به عنوان بمب افكن استفاده شد كه تا به امروز نیز همینطور باقیمانده است. این هواپیما به
خوبی ماموریتهای پشتیبانی از نیروهای زمینی و حملات ضربتی به نیروهای دشمنرا انجام میدهد ولی در صورت روبرو شدن با
جنگنده های پیشرفته دشمن توانایی چندان زیادی برای دفاع از خود ندارد و در صورتی هم كه با آنها درگیر شود
احتمالا قبل از اینكه بتواند حتی به سوی آنها شلیك كند خودش از بین رفته است!
(تنها موشك هوا به هوای این هواپیما آفید با برد 10 كیلومتر است). در پایان باید اظهار داشت كه استفاده صحیح از این جنگنده
بمب افكن با اسكورتجنگنده های اف-14 میتواند برای نیروهای آمریكایی بسیار خطرناك ولی پشتیبانی قدرتمند برای نیروی زمینی ایران باشد

هواپیمای سوخو-24 :
قویترین بمب افكنهای نیروی هوایی ایران را جنگنده - بمب افكنهای ضربتی سوخو-24 تشكیل میدهند كه میتوانند حتی به اسراییل نیز
حمله كنند! این هواپیما دارای توانایی حمل سلاحهای غیر متعارف بوده و میتواند بازه گسترده ای (به میزان 8000 كیلوگرم)
از انواع موشكهای هوا به هوا + هوا به سطح + بمبهای هدایت شونده و غیر هدایت شونده + انواع راكتها را با خود حمل كند.
سوخو-24 دارای قابلیت سوختگیری هوایی میباشد و برد آن بدون مخازن اضافی سوخت تقریبا 3000 كیلومتر است كه با سوخت اضافی
به 4000 كیلومتر میرسد (فاصله ایران تا اسراییل 1100 كیلومتر است). از جمله تواناییهای این هواپیما میتوان به انجام عملیات در هر زمان
از شبانه روز و در هر نوع شرایط آب و هوایی ، نشست و برخاست از باندهای كوتاه و نیمه آماده یا حتی آسیب دیده ، توانایی دفاع
از خود در برابر جنگنده های دشمن بواسطه حمل موشكهای آر-60و73 ، دارای یك رادار مخصوص در زیر بدنه كه وظیه آن این است
كه وقتی هواپیما وارد محدوده دشمن شد بسرعت رادارهای زمینی را شناسایی كرده و در عرض كمتر از یك دقیقه از بین ببرد
(به اصطلاح هك كند) ، و... . خلاصه كلام اینكه سوخو-24 میتواند چنان جهنمی برای دشمن ایجاد كند كه بیا و ببین!!!؟؟؟؟

هواپیمای سوخو-25 :
سوخو-25 یك بمب افكن سبك پشتیبانی نزدیك هوایی و رقیب سرسخت آ-10 آمریكا میباشد. این هواپیما نیز مانند سوخو-24
بازه گسترده ای از سلاحهای هوا به زمین را با خود حمل میكند به طوری كه اگر پرواز كند به راحتی میتواند یك گردان زرهی را از بین ببرد!
این هواپیما یك پشتیبان بسیار عالی برای نیروهای زمینی ایران میباشد و در سایه آن گردانهای زرهی میتوانند با آسودگی به سوی دشمن
پیشروی كنند و بعد از اتمام ماموریت سوخو-25 با دشمنی كه زمینگیر شده است درگیر شده و آنها را روانه آن دنیا كنند! و ...

هواپیمای سوخو-27 :
این هواپیما احتیاجی به معرفی ندارد و همگان با آن آشنا هستند. سوخو-27 یك جنگنده برتری هوایی میباشد كه تقریبا هیچ هواپیمایی
توانایی مقابله با آنرا ندارد و در صورت استفاده از خلبانان مجرب و كارازموده میتواند به سرعت آسمان را از وجود هواپیماهای دشمن
پاكسازی كند! این جنگنده تواناییهای بسیار زیادی در حملات هوا به زمین دارد و میتوان از آن بعنوان یك بمب افكن ضربتی استفاده كرد.
در واقع سوخو-27 با برد پروازی بیش از 4000 كیلومتر و توانایی حمل 10 موشك هوا به هوا (6آر-73 و 4آر-27 یا برعكس) یا 6 موشك
هوا به سطح یا 32 بمب 250 كیلوگرمی و ... یك زرادخانه مرگبار هوایی است! برد رادار این هواپیما 240 كیلومتر
(در مدلهای پیشرفته تر 400 كیلومتر) است و میتواند از فاصله 185 كیلومتری همزمان به 10 هدف حمله كند!
در ضمن توانایی آشكارسازی و رهگیری استیلت را نیز دارد. و ... .

هواپیمای آذرخش :
این هواپیما بر پایه f-5e/f ساخته شده (ولی خیلی قویتر از اف-5 است) و مخصوص حمله به اهداف زمینی میباشد.
میتوان گفت طراحی و ساخت این هواپیما مربوط میشود به دوران جنگ ، آن زمان که کشور در اثر تحریمهای آمریکا و در نتیجه نبود
قطعات یدکی یکی پس از دیگری هواپیماهای عملیاتی خود را از دست میداد! ولی تحریم ها به نعمت بزرگی تبدیل شده و باعث شدن
تا از خواب غفلت بیدار شدهو سعی کنیم تا در عرصه نظامی خودکفا شویم و با شعار «ایرانی میتواند» متخصصان داخلی تلاش بی وقفه و
طاقت فرسایی را برای رسیدن به هدف آغاز کردند که در نتیجه آن ایران توانست تکنولوژی ساخت قطعات را از همان دوران جنگ بدست بیاورد. سرانجام با دستیابی کامل متخصصان ایرانی به تکنولوژی هواپیمایاف-5 ایران اولین هواپیمای جنگی خود را (جنگنده تمرینی سیمرغ ساخته شده
بر پایه f-5a/b) با موفقیت آزمایش کرد و بالاخره در سال 1997 در کمال تعجب و حیرت دشمنان خبر از آزمایش موفقیت آمیز جنگنده آذرخش
رسید که شوک بزرگی برای دشمنان این مرز و بوم محسوب میشد زیرا ایران قدم در راه بسیار حساس و مهم ساخت هواپیمای جنگی
گذاشته بود. آذرخش برتریهای بسیاری نسبت به اف-5 دارد که از آن جمله میتوان به سیستمهای الکترونیکی پیشرفته ، سرعت و قدرت مانور
و حمل مهمات بیشتر ، توانایی استفاده به عنوان یک هواپیمای رهگیر (بهدلیل استفاده از موشکهای پیشرفته روسی) و ... اشاره کرد.

در آخر باید گفت این هواپیما میتواند جانشین مناسبی برای هواپیماهای قدیمی نیروی هوایی باشد.

هواپیمای صاعقه :
پیشرفته تر کردن و ارتقای هواپیمای آذرخش سرانجام موجب ساخت جنگنده پیشرفته صاعقه شد که تواناییهای بیشتری نسبت به آذرخش دارد.
در حالت کلی این هواپیما برپایه جنگنده های f17و f-14 ساخته شده و تقریبا بصورت کامل تولید داخل میباشد.
هنوز
اطلاعات دقیقی از مشخصات این هواپیما در دست نمیباشد ولی استفاده از سیستمهای پیشرفته الکترونیکی و جنگ افزاری
که به آن امکان درگیری با هر نوعهواپیمایی (حتی اف-22) را میدهد تایید شده است. این جنگنده نیز جانشین مناسبی برای
جنگنده های قدیمی نیروی هوایی میباشد.

هواپیمای شفق :
طراحی و ساخت جنگنده پیشرفته استیلت شفق تواناییهای ایران را در عرصه هواپیماسازی نظامی به همگان اثبات کرد و موجب
شگفتی و حیرت جهانیان شد. این جنگنده پیشرفته ابتدا قرار بود با کمک روسیه ساخته شود ولی به دلیل فشارهای آمریکا آنها
خود را کنار کشیدند تا ایران به این تکنولوژی حساس دستپیدا نکند ؛ ولی اینکار نه تنها باعث ناامیدی ایرانیان نشد بلکه
متخصصان داخلی برای رو کم کنی هم که شده تلاش طاقت فرسایی را شروع کردند که سرانجام موجب حیرت
جهانیان شد
. طراحی و ساخت این هواپیما که تاکنون در دنیا نظیری نداشته است (بجز اف-22) تقریبا به طور 100% کامل در
داخل کشور انجام شده و تنها برخی از قسمتهای آن (برای صرفه جویی در وقت و هزینه ها) روسی است. در بدنه شفق از مواد
امواج جاذب رادار استفاده شده و سیستمهای آیونیکی آن تاکنون نظیری نداشته (بجز اف-22) است. در کاکپیت این هواپیما از 3
صفحه نمایشگر رنگی بسیار پیشرفته استفاده شده که تنها هواپیمای اف-22 از چنین سیستمهایی برخوردار است. هنوز بسیاری
از تواناییهای این هواپیما افشا نشده است(از جمله سرعت آن) ولی با توجه به وزن ، قدرت موتور و آئرودینامیک آن سرعتش باید
در حدود 2 ماخ باشد.

خلاصه کلام اینکه تولید انبوه شفق و صاعقه ایران را (در بخش هوایی) هم از نظر کمی و هم کیفی بین 5 کشور اول جهان قرار خواهد داد!
www.irartesh.ir