تبلیغات
I.R.A.N - مطالب نیروی دریایی
منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
وصیت شهدا
وصیت شهدا
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
نظرسنجی
به نظر شما کدام کشور قدرت نظامی بیشتری دارد؟








آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
درباره

سلام خدمت شما دوستان عزیز امیدوارم که از مطالب وبلاگ خوشتون بیاد در این وبلاگ شما با جدیدترین اخبار نظامی در ایران عزیز و دنیا آشنا می شوید به امید موفقیت روز افزون کشور عزیزمان ایران
Hi dear friends, I hope you like it came from the Blog Posts On this blog you will get the latest news and the world's military, in the hope of increasing success of our country Iran.
جستجو
مطالب پیشین
آرشیو مطالب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی
Slide 1 Slide 2

از مهمترین عوامل شکست نیروهای دریایی در نبردها، عدم وجود پشتیبانی هوایی از واحدها یا ناکافی بودن آن بوده است. مهمترین انواع هواگرد(aircraft) شامل هواپیما و بالگرد هم در دفاع و هم در تهاجم، چهره جنگ های دریایی را دستخوش تغییرات فراوانی کرده اند. پشتیبانی هوایی شامل بکارگیری توان هواگردهای شناسایی اپتیکی(بصری) و الکترونیکی، تهاجمی، ترابری، جنگ الکترونیک و رادار پرنده در یک عملیات دریایی است. عملیات های دریایی شامل مأموریت های آبی-خاکی نیز می شود که کاربرد وسائل هوایی ترابری در اینجا بیشتر است.

به همین دلیل پس از ورود هواپیماها به عرصه جنگ های دریایی، نیروهای دریایی بزرگ به فکر ساخت ناوهای حامل هواپیما افتادند. این گونه کشتی ها در هر دو جنگ جهانی حضور داشتند خصوصاً در جنگ دوم جهانی این ناوها در نبردهای سرنوشت ساز، نقش کلیدی داشتند.

پس از این جنگ و با گسترش کاربری بالگردها در محیط های دریایی، هم در ناوهای هواپیمابر و هم در ناوهای چند منظوره مخصوص عملیات آبی-خاکی بالگردها به طور گسترده وارد خدمت شدند و حتی ناوهای حامل کوچکتر و در نتیجه ارزان تر و پرتعدادتر برای بکارگیری بالگردها و هواپیماهای عمودپرواز ساخته شدند.

ناوهای هواپیمابر در مجموع به عنوان بزرگترین و پیچیده ترین یگان های سطحی محسوب می شوند و قدرت نظامی و دریایی کشورهای دارنده این ناوها چند پله بالاتر از سایرین قرار می گیرد. از این رو صنایع دریایی با بهره گیری از آخرین فناوری ها حتی با وجود اوضاع بد اقتصادی جهان همچنان طرح ناوهای حامل هواگرد را دنبال می کنند.


ناو فرانسوی شارل دوگل و در زمینه تصویر، ناو آمریکایی آبراهام لینکلن(از رده نیمیتز)

در واقع با توجه به نقش بی نظیر تسلط بر دریاها در تسلط بر جهانی که بیش از 90 درصد تجارت آن از طریق آب به انجام می رسد، کشورهایی که مرزهای دریایی وسیعی دارند، علاوه بر کاربری این وسائل در امنیت نظامی برای برقراری امنیت خطوط تجاری خود نیز به این ناوهای حامل به عنوان یک پایگاه متحرک نیاز دارند. امنیتی که با موشک های بالستیک اتمی موجود در زیردریایی های بزرگ قابل تأمین نیست.

کشورمان ایران که هم در شمال، مرز دریایی بزرگ و هم در جنوب مرز دریایی بسیار طولانی دارد و از طرفی دو منطقه ناامن و بسیار مهم در جریان اقتصاد دریایی جهان یعنی تنگه باب المندب و تنگه مالاگا در فاصله نچندان دور از آن قرار دارد برای ایجاد یک اقتصاد دریایی مطمئن نیازمند ایجاد نیروی دریایی راهبردی است.

تا امروز برقراری امنیت خطوط کشتیرانی تجاری توسط نیروی دریایی ارتش توسط ناوشکن(ناوهای محافظ) با همراهی یک ناو پشتیبانی متوسط یا بزرگ صورت گرفته است که هر چند در برابر دزدان دریایی کارآمد و مؤثر نشان داده اما با ورود دزدان اصلی به صحنه، نیاز به پشتیبانی هوایی به کمک ناوهای حامل هواگردها رنگ و بوی جدی به خود خواهد گرفت. زیرا به جز ناوشکن(ناو محافظ) جماران سایر ناوهای جنگی ایران قابلیت حمل بالگرد نداشته و در بین ناوهای پشتیبانی هم چهار ناو از رده هنگام و یک ناو بزرگ ترابری خارک قابلیت حمل بالگرد دارند.

هواپیماهای قابل بکارگیری در این ناوها نیز محدود به پهپادهای شناسایی بوده و زیرساخت های موجود برای بکارگیری عملیاتی و دراز مدت پهپادهای رزمی در این ناوها کافی نیست.


ناو ویرات هند

بنابراین نیروی دریایی کشورمان برای رسیدن به حد مطلوب به عنوان یک "نیروی راهبردی" به ناوهای حامل هواگرد نیز احتیاج دارد. با توجه به اینکه تأمین این رده از شناورها از خارج از کشور ناممکن و یا بسیار دشوار خواهد بود، اتکا به توان داخلی در طراحی، ساخت و توسعه این شناورها منطقی به نظر می رسد.

در این گزارش به معرفی چند رده از ناوهای حامل هواگرد از نظر ابعاد، اوزان، سامانه های رانش، هواگردهای محمول و زیرسامانه های مهم دیگر پرداخته و در ادامه وضعیت صنایع دریایی کشورمان در زمینه ساخت کشتی ها غول پیکر نزدیک به ناوهای حامل هواگرد و تولید زیرسامانه های دفاعی ناوهای نظامی را بررسی می کنیم.


کشورهای دارنده ناوهواپیمابر و برخی از مشخصات ناوها

از برخی ناوهای مطرح شده در جدول فوق که در آینده وارد خدمت خواهند شد بیش از یک فروند سفارش داده شده یا در حال ساخت است. ناوهای کوچکتر تنها قابلیت حمل هواپیماهای عمود/کوتاه برخاست(V/STOL) را دارند و ناوهای بزرگتر با استفاده از منجنیق(کاتاپولت) به عنوان شتاب دهنده یا عرشه شیبدار، هواپیماهای معمولی را به پرواز در می آورند.


ناو ناروبت تایلند در بالای تصویر و کیتی هاوک آمریکا

در بین ناوهای هواپیمابر، کلاس نیمیتز آمریکا پرتعدادترین است که شامل 10 ناو با تناژ 100هزار تا 104هزار تن ولی با طول یکسان هستند. آخرین فروند از این رده در سال 2009 وارد خدمت شده است.

برخی از ناوهای معرفی شده قبلآً متعلق به کشور دیگری بوده و به کشور دوم فروخته یا اهدا شده و سپس بازسازی و بهسازی شده اند از جمله ناو کشور چین، یکی از ناوهای هند و ناو برزیل از مهمترین مثال های این رویکرد هستند. این ناوها دارای یک عرشه برای نشست و برخاست و چند طبقه در زیر آن برای فعالیت های مختلف هستند از جمله فضای نگهداری هواگردها، کارگاه های تعمیرات و آزمایش هواگردها، انبارهای سوخت، تسلیحات و قطعات یدکی هواگردها و محل اسکان خدمه چند صد تا چند هزار نفری خود و همچنین فضای مربوط به پیشرانه ناو.


بخش های داخلی یک ناو هواپیمابر بزرگ

پیشرانه این ناوها از دو نوع اتمی یا دیزلی است. نوع اتمی دارای مزیت های بسیاری است که در گزارش حرکت نفت‌کش‌های ایرانی با اورانیوم 50 درصد به برخی از آنها پرداخته ایم. اما مهمترین مزیت این پیشرانه ها برای یک ناو نظامی، افزایش مدت زمان عملیات و دریانوردی طولانی توسط کشتی است.

به عنوان مثال نسل های اول این پیشرانه های اتمی بیش از 10 سال و نسل های جدید بیش از 25 تا 30 سال می توانند بدون سوختگیری حرکت کنند که این افزایش مدت آماده به کار بودن راکتور و بی نیاز شدن از سوختگیری که خود فرایند بسیار زمانبری در حد چند سال بوده ارزش عملیاتی این یگان های سطحی را برای نیروی دارنده بیشتر می کند.


ناو ایتالیایی کاوور


چین برای معرفی خود به عنوان یک قدرت بزرگ جهانی، سرمایه گذاری زیادی روی ارتش کرده است و نیروی دریایی به عنوان یکی از این مهمترین ارکان، توجه و هزینه زیادی را معطوف به خود کرده است. یکی از نیازهای مهم چین در بخش دریایی، داشتن ناوهواپیمابر بوده است.

چین این شناور را از روسیه خریداری و پس از تغییرات و به روز سازی، وارد ارتش خود کرده است. این ناو هواپیمابر در دوره شوروی سابق به نام فاریاج شناخته می شد.



بررسی نقشه هیدروگرافی خلیج فارس نشان می دهد تنها منطقه ای که امکان حضور در عمق 60 متری آن وجود دارد، غرب تنگه هرمز است که از این نظر، کف نشینی یک زیردریایی به نیروهای مسلح این امکان را می دهد که اشراف کاملی بر ورود و خروج هر شناور سطحی و زیرسطحی به این منطقه داشته باشند.
به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، نقش تعیین‎کننده زیردریایی‎ها در نبردهای دریایی گذشته و قابلیت‎های بالای آن در مخفی ماندن از دید دشمن، آن را تبدیل به یک سلاح راهبردی (استراتژیک) نموده است که حتی در اختیار داشتن تعداد اندکی از آن می‎تواند در زمان صلح، نقش بازدارندگی مؤثر و در زمان جنگ، برتری‎های رزمی مؤثری به دنبال داشته باشند.

با اختراع زیردریایی و اثبات کارایی آن در سال 1775 اولین زیردریایی نظامی به کار گرفته شد و فصل جدیدی در تاریخ نبردهای دریایی رقم خورد. زیردریایی، مهمترین عیب کشتی‎ها را نداشت و این هم به دلیل توانایی غوطه‎ور شدن در آب و مخفی ماندن از دید چشم‎ها و برد مؤثر سلاح‎های معمولی بود. از آن پس توسعه زیردریایی‎ها برای مقاصد نظامی ادامه یافته و با پیشرفت فناوری در زمینه فیزیک و مکانیک دریایی کارایی این وسیله جنگی افزایش چشمگیری یافت.

امروزه فقط پنج کشور در دنیا فناوری ساخت زیردریایی‎های اتمی را در دست دارند که هند نیز اخیراً به آنها اضافه شده اما کشورهای بیشتری توان تولید زیردریایی‎های متعارف (غیر اتمی) را دارند. از مزیت‎های عمده زیردریایی‎های غیر اتمی نسبت به اتمی، سر و صدای کمتر و اختفاء بیشتر آنها است.

زیردریایی‎ها در چند رده (کلاس) طبقه‎بندی می‎شوند. متخصصان کشورمان زیرسطحی‎های نهنگ، غدیر و فاتح را در 3 رده مختلف، متناسب با شرایط اقلیمی و تهدیدات پیشرو طراحی کرده و ساخته‎اند و زیردریایی بعثت نیز در یک رده سنگین‎تر با مأموریتی متفاوت در مراحل طراحی قرار دارد.


سه فروند ناو «نیزه»، «تبرزین» و «سیرجان» بعد از طی مراحل بازسازی، تعمیرات اساسی و ارتقاء سامانه‌های مختلف به ناوگان دریایی ارتش ملحق شدند.
 به گزارش مشرق، صبح امروز 2 فروند ناو موشک‌انداز و یک فروند ناو لجستیک نیروی دریایی ارتش با حضور امیر سرلشکر عطاءالله صالحی فرمانده کل ارتش، امیر دریادار حبیب‌الله سیاری فرمانده نیروی دریایی، جمعی از فرماندهان، کارکنان و مسئولین این نیرو در منطقه دوم دریایی بوشهر پس از طی مراحل تعمیرات اساسی و ارتقاء توان دفاعی، به یگانهای رزمی نداجا ملحق شدند.






این ناوشکن‌ها اولین ناوشکن‌های چندکاره‌ی مدرن چینی محسوب می‌شوند که دارای سری کاملی از تسلیحات ضد شناورهای سطحی، ضد هوایی و ضدزیردریایی هستند. همچنین این ناوشکن‌ها نخستین ناوشکن‌های چینی قابل رقابت با انواع غربی محسوب می‌شوند. شناورهای این کلاس دو فروند با نام‌های Harbin 112 و Qingdao 113 می‌باشند که کار ساخت آنها تا حوالی سال 1990 به طول انجامید.

ناوشکن تیپ 052

برنامه
حوالی سال 1980 پس از موفقیتی که در زمینه‌ی ساخت ناوشکن‌های کلاس Luda به‌دست‌آمد چینی‌ها به فکر ساخت ناوشکن‌های جدیدی افتادند..........



فاتح توان دریانوردی به مدت 35 روز را دارد که از این نظر بهبود چشمگیری نسبت به زیردریایی غدیر مشاهده می شود. سرعت سطحی فاتح 11 نات و در حالت غوطه ور 14 نات است و توانایی حمل موشک های زیرسطحی، موشک های دوش پرتاب سطح به هوا و همچنین امکان حمل نیروهای تکاور و رساندن آنها به نقاط مورد نظر را نیز دارد.
به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، فرماندهان نیروهای دریایی از دیرباز می دانستند با تمام مزایایی که کشتی ها برای تغییر نتیجه یک جنگ داشتند عیب بزرگ آنها که رویت پذیری از فواصل دور است همواره باقی خواهد بود. دیده شدن کشتی ها با چشم مسلح با توجه به انحنای کره زمین از حدود 30 کیلومتری میسر است و در طی روز این مشکل تنها در هوای مه آلود بود که برطرف می شد.

با اختراع زیردریایی و اثبات کارایی آن در سال 1775 اولین زیردریایی نظامی به کار گرفته شد و فصل جدیدی در تاریخ نبردهای دریایی رقم خورد. زیردریایی، مهمترین عیب کشتی ها را نداشت و این هم به دلیل توانایی غوطه ور شدن در آب و مخفی ماندن از دید چشم ها و برد مؤثر سلاح های معمولی بود. از آن پس توسعه زیردریایی ها برای مقاصد نظامی ادامه یافته و با پیشرفت فناوری در زمینه فیزیک و بعدها مکانیک دریایی کارایی این وسیله جنگی افزایش چشمگیری یافت.

زیردریایی ها در طول جنگ های جهانی بسیار مورد استفاده قرار گرفتند و با شروع جنگ سرد کم کم گونه ای جدید از این نهنگ های مصنوعی به نام زیردریایی اتمی ساخته شد. نیروی محرکه این زیردریایی ها از یک راکتور هسته ای کوچک تأمین  می شود و تا مدت چند سال و بعضاً تا آخر دوره عمر کاری نیاز به سوخت گیری ندارند و در نتیجه می توانند به طور نامحدود از نظر زمانی به دریانوردی بپردازند.

در دوران جنگ سرد زیردریایی های اتمی حامل موشک های قاره پیمای بالستیک به عنوان ابزار مهمی برای موازنه قوا عمل کردند و حتی شوروی سابق با این موشک های شلیک شونده از زیردریایی اقدام به قرار دادن ماهواره در فضا نمود.

با وجود توانایی های چشمگیر زیردریایی های اتمی، زیردریایی های دیزلی که بعدها با موتورهای الکتریکی نیز همراه شدند (زیردریایی های دیزل-الکتریک)  همچنان مشتری خود را در نیروهای های دریایی حفظ کردند که به دلیل نیازهای عملیاتی چون حرکت در آبهای کم عمق، سر و صدای کمتر(با به کارگیری موتور الکتریکی در زیر آب) و قابلیت های تهاجمی برای درگیری با زیردریایی های دشمن بود.

امروزه عمده زیردریایی های مورد استفاده در جهان همچنان از نوع دیزل الکتریک هستند هر چند که طرح هایی نیز برای زیردریایی های تهاجمی اتمی با دوره عمر 30 سال و بدون نیاز به سوختگیری ارائه شده است.

اوخر سال گذشته بود که امیر سیاری فرمانده نیروی دریایی ارتش از تاسیس یک پایگاه مهم دریایی در جنوب شرقی آب‌های سرزمینی ایران یا همان سواحل "مکران" خبر داد. او این خبر را 29 بهمن ماه سال گذشته در یک همایش در منطقه چابهار داده بود.

آنطور که امیر سیاری گفته بود، این پایگاه دریایی جزو منطقه دریایی کنارک محسوب خواهد شد و نیروی دریایی ارتش پیش از این در این مناطق حضور نظامی نداشت، اما امروز برای دفاع از منافع و منابع آبی کشورمان در این منطقه حضور خواهد داشت.
فرمانده نیروی دریای ارتش وظیفه این پایگاه را کنترل رفت و آمدها اعلام کرده و گفته بود، با حضور نیروی دریایی در این منطقه،باید از این به بعد با اشراف بیشتری بتوانیم رفت و آمدها در منطقه را "کنترل" کنیم................







پایگاه دریایی سن دیه گو (San Diego) واقع در ایالت کالیفرنیا ، دومین پایگاه دریایی بزرگ ایالات متحده بعد از پایگاه نورفولک  و به نوعی بزرگ ترین پایگاه دریایی سواحل غربی امریکاست . امروزه این پایگاه فرماندهی 54 کشتی و 120 پادگان در سراسر دنیا را بر عهده دارد . با بیش از 20 هزار پرسنل نظامی و 6 هزار پرسنل غیر نظامی .


تاریخچه
در سال 1920 با تصویب بودجه ی 750 هزار دلاری از طرف کنگره ، زمینی که مالک آن ائتلاف هایی از شرکت های کشتی سازی بودند ، خریداری شد.......





AK-230 توپ کاملا خودکار دفاع کوتاه‌برد روسی است که مجهز به دو لوله‌ی 30 میلیمتری است. کاربرد اصلی توپ در مواجهه با هواگردهاست. شاید بتوان Ak-230 را متداول‌ترین توپ در کلاس خود دانست که هم در شناورهای سنگین و هم در واحدهای تندرو به کار رفته‌است و به کشورهای اروپایی بلوک شرق، هند و چین صادر شده‌است. از این گونه حدود 1450 عدد توسط شوروی و 300 عدد توسط جمهوری خلق چین ساخته‌شده‌است که مدل چینی آن معروف به Type 69 است. ساخت این توپ در واقع ضمینه‌ را برای ساخت توپ قدرتمند AK-630 را فراهم نمود.

تاریخچه
طراحی و ساخت توپ در سال 1956 آغاز شد و پروژه در سال 1957 وارد مراحل آزمایشگاهی شد. اما آزمایشات اولیه چندان رضایت‌بخش نبود تا اینکه نخستین موفقیت‌ها در سال 1958 بوقوع پیوست. آزمایشات دریایی در سال 1960 آغاز گردید تا اینکه بالاخره در سال 1969 این توپ رسما به‌کارگرفته شد. شناورهای تندرو کلاس Osa و اژدرافکن‌های کلاس Shersha شوروی سابق نخستین شناورهایی بودند که این توپ بر روی آنها نصب گردید.......



موفقیت‌های متعدد شناورهای تندرو در نبردهای دریایی سبب شده استفاده از این جنگ‌افزار ساده و کم هزینه به عنوان یکی از تاکتیک‌های اصلی دفاع ساحلی در بسیاری از کشورهای جهان مد نظر قرار گیرد. اهمیت بکارگیری قایق‌های تندرو به ویژه زمانی اهمیت پیدا می‌کند که رویارویی کلاسیک در برابر یک قدرت برتر کارایی چندانی نداشته باشد.

قایق های تندرو ایران

در کشور ما نیز در نیروی دریایی سپاه و ارتش این مهم مورد توجه قرار گرفته به گونه‌ای که در سال‌های اخیر شاهد تولید و بهینه‌سازی‌های گسترده این جنگ‌افزار بوده‌ایم.  سرعت، قدرت بالای تهاجمی در حملات پر‌حجم، مانور پذیری بالا، هزینه تولید پایین، آثار قابل‌رهگیری بسیار کم از جمله مزیت‌های اصلی شناورهای تندرو است که آنها را برای بکارگیری در عملیات‌های بزن در رو مناسب می‌سازد..........



ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن (به انگلیسی: USS Abraham Lincoln)‏ یک ناو هواپیمابر متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکاست.
قرارداد ساخت این ناو هواپیمابر به شرکت کشتی‌سازی نیوپورت نیوز در تاریخ ۲۷ دسامبر سال ۱۹۸۲ اعطا شد، ساختمان اصلی آن در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۴ در نیوپورت نیوز ویرجینیا به اتمام رسید. این ناو در تاریخ ۱۳ فوریه سال ۱۹۸۸ به آب انداخته شد و در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۹ تحویل گردید. هزینه ساخت این ناو ۴٫۵ میلیار دلار به قیمت سال ۲۰۰۷ می‌باشد.



آبراهام لینکن در سپتامبر سال ۱۹۹۰ به اقیانوس آرام فرستاده شد. اولین استقرار این ناو به طور ناگهانی به علت عملیات طوفان صحرا/حفاظت صحرا در تاریخ ۲۸ مه سال 2000 انجام گرفت.............



 امروزه حمل و نقل سریع نیروها و امکانات یکی از عوامل اصلی پیروزی در جنگ‌های مدرن به‌شمار می‌رود، وجود انواع سیستم‌ها و هشدار دهنده‌ها، امكان زیر نظر گرفتن جابجایی دشمن را به نیروها می‌دهد، بنابراین جابجایی سریع و اصل غافلگیری یکی از نکات برجسته و مهم دکترین نظامی در جنگ است که دولت‌های دنیا برای این راهکار چاره‌های مختلفی در تقویت قوای خود اندیشیده‌اند و نیروهای دریایی نیز از این قاعده مستثنی نیستند.




تعداد صفحات : 3

 | 1 |  2 |  3 |